يحيى ابن أبي الطيء الحلبي
13
الحاوي في رجال الشيعة الإمامية
دههء أخير مورد توجه قرار گرفته است ؛ اما هنوز كارهاى فراوانى در اين زمينه برجاى مانده است . با اين حال ، در اينجا براي افزايش تجربه در اين زمينه مىتوان از چند كار انجامشده ياد كرد . يكى از كارهاى انجامشده در اين زمينه ، كتاب شذرات من كتب مفقودة في التاريخ اثر نويسنده ومصحح برجسته احسان عباس است . « 1 » وى در مقدمهء اين كتاب ، از انس خود با كتاب بغية الطّلب في تاريخ حلب ابن العديم ياد كرده واين كه اين كتاب برگرفته از دهها منبع تاريخي است . وى سى عنوان از مآخذ بغية الطلب را برگرفته ، موارد آنها را استخراج كرده وبا جستجويى كه در ساير منابع انجام داده ، نقلهاى برجاىمانده از آن منابع را در آثار ديگر ، به آنچه از بغية الطلب آورده ، افزوده است . آثاري كه احسان عباس انتخاب كرده ، همگى از منابع باارزش تاريخي وأدبي قرون چهارم تا ششم هجرى است كه تصور مىشود مفقود شده است ؛ گرچه ممكن است برخى از آنها از زواياى تاريك برخى از كتابهاى شخصي يا حتى عمومى فهرست نشده ، به دست آيد . بازسازى كتاب السقيفة وفدك « 2 » از أبو بكر أحمد بن عبد العزيز جوهري ( م 323 ) كه بخش زيادى از نقلهاى آن در كتاب شرح نهج البلاغهء ابن أبي الحديد ( م 656 ) آمده ، يكى از كارهاى قابل ستايش در احياى متون مهم تاريخي قرن چهارم است . نمونهء ديگر كتاب مغازى رسول الله لعروة بن زبير است كه بر أساس دادههاى كتاب المصنف عبد الرزاق بن همام صنعاني ( م 212 ) وبرخى متون ديگر فرآهم آمده است . « 3 » در مجموع كارهاى انجام شده توسط اينجانب نيز ، بازسازى چند اثر دنبال
--> ( 1 ) . بيروت ، دار الغرب الاسلامي ، 1987 ( 2 ) . تقديم وجمع وتحقيق الدكتور محمد هادي الأميني ، تهران ، مكتبة نينوى الحديثة ، ( 3 ) . جمع وتقديم : محمد مصطفى الاعظمى ، رياض ، مكتبة التربية ، 1401